Ανακοινωθέν από το γραφείο του Αρχιεπισκόπου για την Ποιμαντική Επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ιωάννου (Renneteau)

N° de protocole : 19.047

17 Σεπτεμβρίου 2019

Αγαπητοί εν Χριστώ, Πατέρες, Αδελφοί και Αδελφές.

Ορισμένα μέλη του Συμβουλίου της Αρχιεπισκοπής, χωρίς να μας ενημερώσουν, κι εμένα ειδικότερα, ανέλαβαν την πρωτοβουλία να σας γράψουν, υποτίθεται στο όνομα του Συμβουλίου ως συνόλου, για να σας ανακοινώσουν ότι ζητήθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως με τον οποίο η Αρχιεπισκοπή δεν έχει πλέον δεσμούς, τον διορισμό ενός Τοποτηρητού. Για να γίνει αυτό, βασίζονται σε μια ανάγνωση κατά γράμμα του Καταστατικού μας, που προβλέπει ότι ο Αρχιεπίσκοπος που προεδρεύει της Αρχιεπισκοπικής Διευθυντικής Ένωσης ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Υποθέτουν ότι, καθώς αυτό δεν υφίσταται πλέον, δεν υπάρχει πλέον Αρχιεπίσκοπος (!), και νομίζουν ότι, στη θέση του, μπορούν να δώσουν κανονικές άδειες. Ωστόσο, όσον αφορά τους κληρικούς, ζήτησαν ταυτόχρονα από τώρα τη δική τους κανονική ένταξη είτε στις ελληνικές μητροπόλεις ή στη Ρουμανική Εκκλησία. Τέλος και πάνω απ’ όλα, καλούν κληρικούς να πλησιάσουν μια από αυτές τις οντότητες.

Έτσι, με το πρόσχημα ότι θέλουν να «προστατεύσουν» και να «διατηρήσουν» την Αρχιεπισκοπή μας, αυτό που σκοπεύουν είναι στην πραγματικότητα, με μια διαδοχή ανοησιών, την διάλυση της Αρχιεπισκοπής μας.

Είναι αλήθεια ότι το Καταστατικό μας αναφέρει την κανονική μας υπαγωγή στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Αλλά διακόψαμε τις σχέσεις μ’ αυτό το Πατριαρχείο. Σε μια συνέλευση. Διακόψαμε τις σχέσεις για πρώτη φορά στις 23 Φεβρουαρίου 2019 όταν, ενάντια στην Πράξη της υπαγωγής της 12ης Ιανουαρίου 2019, ψηφίσαμε το 93% ενάντια στη διάλυση της Αρχιεπισκοπής μας. Και διακόψαμε τις σχέσεις οριστικά με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 7 Σεπτεμβρίου όταν μια μεγάλη πλειοψηφία ψήφισε υπέρ της προσχώρησης στο Πατριαρχείο Μόσχας. Θα προσθέσω ότι, μεταξύ εκείνων που ψήφισαν κατά του σχεδίου επανένταξης στο Πατριαρχείο Μόσχας, πολλοί ήταν εκείνοι που δεν ήθελαν να διατηρήσουν κανονική εξάρτηση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Αγαπητοί εν Χριστώ, Πατέρες, Αδελφοί και Αδελφές, ο κλήρος σας τελεί την Θεία Ευχαριστία κάθε Κυριακή. Για να γίνει αυτό και επειδή είμαστε και θέλουμε να παραμείνουμε μια κανονική εκκλησία, αυτή η κυρία και θεμελιώδης τελετή της ζωής μας ως ορθόδοξων χριστιανών πρέπει να συμπεριληφθεί μέσα σε μια σαφή, ειλικρινή και κανονική κοινωνία, χωρίς να υπάρξει κάποια ασάφεια μπροστά στο άγιο Ποτήριο. Πώς μπορείτε να φανταστείτε ότι ο Αρχιεπίσκοπος σας μπορεί να μνημονεύετε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο υπό τις συνθήκες αυτές μετά την απόφαση της Έκτακτης

Γενικής Συνέλευσης της 7ης Σεπτεμβρίου; Σας το έχω γράψει, είμαι ο εγγυητής της αρχιεροσύνης, το οποίο υπενθυμίζει το Καταστατικό μας. Η απόφαση της συνέλευσης μου επιβλήθηκε. Διακοπή με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μου επέβαλε μια ποιμαντική απόφαση, την οποία παρέλαβα με πλήρη συνείδηση, να αποκαταστήσω αυτή τη σχέση ειλικρίνειας και σαφήνειας.

Οι Έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις μας στις 23 Φεβρουαρίου και στις 7 Σεπτεμβρίου 2019 κατέστησαν παρωχημένες τις παραπομπές στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Καταστατικό μας. Είναι οι Συνελεύσεις μας, οι αποφάσεις μας συνοδικά, οι οποίες έχουν αλλάξει το Καταστατικό μας και θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως. Τα καταστατικά μας σήμερα περιέχουν πολλές άλλες διατάξεις που δεν έχουν εφαρμοστεί ή δεν έχουν εφαρμοστεί εδώ και χρόνια, ξεκινώντας από την εκλογή των βοηθητικών μας επισκόπων ή τη λειτουργία του Επισκοπικού Συμβουλίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αρχιεπισκοπή θα έπαυε να λειτουργεί ή να υπάρχει.

Το βλέπετε: να εξαρτάται κανείς από μια κατά γράμμα ερμηνεία και χωρίς νόημα ανάγνωση του Καταστατικού μας - υπενθυμίζω εδώ ότι το Καταστατικό μας οργανώνει την ποιμαντική, δεν είναι το θεμέλιο της - επιτρέπει όλες τις παρεκκλίσεις και μας οδηγεί στο χάος.

Με αυτή τη κατά γράμμα ερμηνεία ανάγνωση δημιουργείται μια πραγματική μυθοπλασία, που θα ήθελε κάποιους ιερείς και λαϊκούς, που έχουν κάθε δικαίωμα να θέλουν την κανονική τους υπαγωγή στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως μέσω των ελληνικών μητροπόλεών του στην Ευρώπη, να μπορούν να προσποιούνται ότι αντιπροσωπεύουν την Αρχιεπισκοπή μας, ακόμη και να είναι οι "συνεχιστές", ενώ οι συνελεύσεις μας, και κατ’ επέκταση η Αρχιεπισκοπή μας, έχουν διακόψει κάθετα και πλειοψηφικά κάθε σχέση μ’ αυτό το Πατριαρχείο.

Αυτός ο συλλογισμός είναι αντί-συνοδικό. Και είναι παράλογο: πώς μπορούν αυτοί οι λίγοι κληρικοί και λαϊκοί να ισχυριστούν ότι θα μπορούσαν ταυτόχρονα να ζητήσουν το διορισμό ενός Τοποτηρητού για την Αρχιεπισκοπή μας στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, όταν οι συνελεύσεις απέρριψαν σαφέστατα την κανονική κοινωνία μαζί του, ενώ οι ίδιοι ταυτόχρονα υπάγονται ... στη Ρουμανική Μητρόπολη; Ή μήπως θα μπορούσαν κανονικά να προτείνουν να εκδώσουν κανονικές άδειες στη θέση του Αρχιεπισκόπου;

Ο σεβασμός του Καταστατικού μας (θα προσθέσω των κανόνων μας) περνά από το σεβασμό της σκέψεως τους και των αρχών τους, στην πρώτη γραμμή της οποίας είναι η συνοδικότητα. Συγκαλέσαμε τις ποιμαντικές και γενικές συνελεύσεις μας και έπρεπε να το πράξω παρά την αντίθεση εκείνων που σας έγραψαν κατά την τελευταία Γενική Συνέλευση. Άκουσα το ισχυρό μήνυμα που έδωσαν αυτές οι συνελεύσεις. Και ανέλαβα τις ευθύνες μου, εγγυητής του Καταστατικού και της αρχιεροσύνης.

Θα ευχόμουνα σε όσους ισχυρίζονται ότι σέβονται τόσο πολύ το Καταστατικό μας να ήταν πολύ προσεκτικοί όταν προχώρησαν να παρακάμψουν τις νόμιμες διαδικασίες σύγκλησης του Συμβουλίου της Αρχιεπισκοπής και της λειτουργίας της και όταν δήλωσαν ότι ενεργούν και επικοινωνούν ευρέως για λογαριασμό του ίδιου συμβουλίου στο σύνολό του, ενώ τα εξέχοντα μέλη του ίδιου συμβουλίου, ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και ο Γραμματέας, απορρίφθηκαν σκόπιμα και δεν ενημερώθηκαν για όλες τις πρωτοβουλίες τους. Δεν μου έστειλαν καν αυτή την ενημέρωση...

Αγαπητοί εν Χριστώ, Πατέρες, Αδελφοί και Αδελφές, απευθύνομαι ιδιαίτερα σε όσους από εσάς που ζείτε άσχημα την τρέχουσα κατάσταση και τις αντιπαραθέσεις των τελευταίων εβδομάδων.

Είμαι πεπεισμένος από τα βάθη της ψυχής και της καρδιάς μου ότι δεν υπήρχε και ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από εκείνη για την οποία επέλεξα ως ποιμενάρχης σας, μετά από τις αποφάσεις της πλειοψηφίας των συνελεύσεων μας.

Σας θερμώς παρακαλώ να αναλογήσετε το κανονικό και νομικό κενό και φοβάμαι ακόμα και τον ηθικό που αποτελεί αυτό που θέλουν να σας παρουσιάζουν ως εναλλακτική λύση ενάντια στην επιλογή για την οποία έχω ευθύνη για και μαζί σας, γιατί, από τη δική μου την πλευρά, δεν σας έχω εγκαταλείψει.

Πρέπει να έχουμε τη δύναμη να ξεπεράσουμε τα τραύματα και τις δυσκολίες των τελευταίων μηνών και να φτιάξουμε μαζί το μέλλον μας.

Θα καλέσω σύντομα μια ποιμαντική συνέλευση, έτσι ώστε ο κλήρος μας να μπορέσει μαζί και κοντά μου, εν συνόδω, να κατοχυρώσει την κανονική επανένταξη που έχουμε αποκτήσει, η οποία θα επιτρέψει στην Αρχιεπισκοπή μας να ενταχθεί στο Πατριαρχείο Μόσχας, με την αυτονομία της, σύμφωνα με τις διαπραγματευόμενες και καθορισμένες λεπτομέρειες στο Σχέδιο επανένταξης πάνω στο οποίο συμφωνήσαμε αυτό το καλοκαίρι με το Πατριαρχείο Μόσχας. Έτσι θα μπορέσουμε να τροποποιήσουμε το Καταστατικό μας.

Εν αναμονή, τώρα που οι επιλογές είναι σαφείς, καθώς και οι συνέπειές τους, καλώ τον καθένα μας να ηρεμήσει, να προβληματιστεί και να προσευχηθεί. Οι επιλογές είναι συχνά επώδυνες, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε, εμείς που είμαστε στη πρώτη θέση μάρτυρες, την αγάπη μας και τον σεβασμό μας προς τους άλλους.

+ ΙΩΑΝΝΗΣ, Αρχιεπίσκοπος διευθύνοντα την Διοικητική Διεύθυνση της Ένωσης των Ρωσικών Παροικιών Δυτικής Ευρώπης.

PDF - 100.4 ko
Retour haut de page
SPIP